Wybór metody amortyzacji: amortyzacja majątku w praktyce
Amortyzacja to w istocie spadek wartości, a właściwa metoda zależy od tego, jak składnik faktycznie ją traci — jedne tracą wartość równomiernie, inne szybko na początku. Rozłożenie kosztu dużego zakupu w czasie, zamiast ujmowania go jednorazowo, chroni rachunek zysków i strat przed zniekształceniem w roku zakupu; księgowi nazywają to rozkładaniem kosztu i na tym polega cały sens amortyzacji.
Amortyzacja liniowa
To metoda zwana amortyzacją liniową i jest najprostsza: składnik traci tę samą kwotę w dolarach każdego roku.
$$ \text{Amortyzacja roczna} = \frac{\text{Koszt} - \text{Wartość końcowa}}{\text{Okres użytkowania}} $$
Składnik za $50,000, którego wartość po pięciu latach ma wynosić $5,000, amortyzuje się tą metodą w tempie $9,000 rocznie.
Amortyzacja degresywna i podwójnie degresywna
W przypadku sprzętu, który większość wartości traci wcześnie — komputerów, pojazdów, wyspecjalizowanych maszyn — metoda degresywna przesuwa koszt na początek okresu zamiast rozkładać go równo. To przykład amortyzacji przyspieszonej: sztucznie obniża zysk w najbliższym czasie, a podnosi go później, co może wpływać na wykazywane przepływy pieniężne.
$$ \text{Amortyzacja} = \text{Wartość} \times \text{Stopa} $$
Ustaw depreciation factor na 2, aby odwzorować właśnie metodę podwójnie degresywną. To jej najpopularniejsza odmiana — po prostu podwaja stawkę liniową i pomija zwykłą kwotę do odzyskania, aż wartość księgowa w danym roku spadnie do jej poziomu, po czym amortyzacja się kończy. Na przykład składnik za $50,000 amortyzowany stawką 20% traci w pierwszym roku $10,000, a jego wartość spada do $40,000; w drugim roku traci 20% nowej wartości, czyli $8,000, i spada do $32,000 — i tak dalej, aż wartość zbliży się do kwoty, która ma zostać odzyskana.
Amortyzacja metodą sumy cyfr lat
Ta metoda, zwana też metodą sumy cyfr lat użytkowania, sprawdza się dla składników, które największą wartość wytwarzają na początku i później słabną.
$$ D_t = (\text{Koszt} - \text{Wartość końcowa}) \times \frac{n - (t-1)}{1 + 2 + \cdots + n} $$
Tutaj n oznacza okres użytkowania składnika w latach, więc ułamek z każdym rokiem maleje. Dla składnika użytkowanego 5 lat współczynnik w pierwszym roku to 5⁄15, w drugim 4⁄15 i tak dalej, aż do 1⁄15 w ostatnim — blisko jedna trzecia całej amortyzacji przypada więc już na sam pierwszy rok.
Amortyzacja według wielkości produkcji
Zamiast liczyć lata, metoda ta wiąże koszt z faktyczną produkcją — naturalnie pasuje do maszyn produkcyjnych.
$$ \text{Amortyzacja} = (\text{Koszt} - \text{Wartość końcowa}) \times \frac{\text{Rzeczywista}}{\text{Szacowana}} $$
Jeśli składnik wytworzy w danym roku więcej sztuk — w porównaniu z szacowaną łączną produkcją w całym okresie użytkowania — amortyzuje się w tym roku szybciej, bo liczy się faktyczna produkcja, a nie kalendarz.
Porównanie opcji w skrócie
- Metoda liniowa — równy koszt każdego roku; najłatwiej ją prognozować.
- Metoda degresywna — szybsze odpisy na początku, wolniejsze później.
- Metoda według wielkości produkcji — zależna od faktycznej produkcji, a nie od czasu.
Różne firmy amortyzują podobne składniki według zupełnie odmiennych harmonogramów, zależnie od wybranej metody. Którąkolwiek wybierzesz, łączna amortyzacja w stosunku do pierwotnej wartości składnika będzie taka sama w chwili osiągnięcia wartości końcowej — zmienia się tylko rozłożenie w czasie.